Como xa relatamos, o ano 2010 marcou un antes e un despois coa chegada de Jose Moure á presidencia. Pero o que ninguén sospeitaba era a magnitude do que estaba a piques de nacer. Coa base como prioridade absoluta, o Racing empezou a medrar dende abaixo, equipo a equipo, neno a neno.

A partir dese ano 2014, o Racing converteuse no fogar dun grupo de xogadores que non só viñan xogar ao fútbol, senón que decidiron quedar para construír algo grande. Nomes como Maiki (quen hoxe dirixe o primeiro equipo xunto a Julen Bertua), Legazpi, Miguel López, David López, Gonzalo Paderne, Fredy, Iago Pico ou Adrián Aldrey, entre moitos outros, foron os que mantiveron viva a chama competindo en terceira rexional con orgullo e entrega constante ata o ano 2020.

Eles foron os encargados de acoller e guiar a moitos dos rapaces que hoxe son a alma do primeiro equipo, transmitíndolles que no Racing nada se consegue sen loita. E se hai un momento que simboliza esa resistencia é o que viviron xogadores como Jano ou Gonzalo hai xa case oito anos. Naquela etapa de cadetes, aquel grupo de mozos de apenas 15 anos protagonizou unha das fazañas máis heroicas que se lembran na nosa base: acadaron a Final da Copa de Santiago e pelexaron ata o último suspiro nun partido épico.

Aquelas imaxes quedaron gravadas na retina de todos: xogando gran parte do encontro con apenas nove xogadores sobre o campo, o Racing non só non se rendeu, senón que levou a final ata a quenda de penaltis. Aínda que o destino foi esquivo e a copa non se puido levantar naquela tarde, o que se gañou foi moito máis que un trofeo: gañouse o respecto e forxouse o corazón de guerreiros que hoxe, xa como senior, seguen defendendo o noso escudo. Aquela derrota nos penaltis non foi un fracaso, foi o bautismo de sangue dunha xeración que aprendeu a loitar contra todo e contra todos.

O traballo incansable de toda unha década tivo a súa recompensa no 2020, cando o club logrou o ansiado ascenso á Segunda Futgal. Foron anos bonitos, de ver como o Racing subía chanzos e se facía respectar en categorías superiores. Porén, o fútbol tamén ten as súas partes amargas, e na última xornada da tempada 2021-22, o equipo descendeu de novo á Terceira Futgal. A pesar da tristeza do momento, aquel descenso non foi un final, senón o impulso necesario para a xesta dos ascensos consecutivos que virían despois.

Dentro desta cronoloxía, é obrigatorio deterse nunha figura que xa é histórica para o Racing San Lorenzo: Maiki. A súa traxectoria é o exemplo perfecto de dedicación. Dende o ano 2012, Maiki colleu a aquel grupo de xogadores sendo apenas alevíns e, cunha paciencia e unha paixón inigualables, acompañounos durante dez anos en todas as súas etapas formativas ata chegar con eles ao equipo senior.

O que hoxe vive o club é, en gran medida, froito do seu traballo e da súa dedicación total. Maiki non só adestrou futbolistas, senón que forxou o carácter dun grupo que hoxe defende o escudo coma se fose a súa propia pel. Sen a súa figura e o seu compromiso inquebrantable durante esta década, o proxecto actual do Racing San Lorenzo simplemente non sería o mesmo.